jueves, 26 de noviembre de 2020

TIEMPOS DE MATANZA.

 

A partir del San Martiño (11 de noviembre) no había aldea donde no se hiciera la matanza do porco. Después de engordar al cerdo durante casi un año, le llegaba su hora para convertirse en el sustento principal en cualquier despensa familiar (ya se dice que del cerdo se aprovecha todo). Participaban en aquel ritual de la matanza que duraba días toda la familia además de vecinos, donde cada uno tenía su papel asignado, sobre todo las mujeres, que hacían la mayor parte del trabajo. Mi madre recuerda, además de los chillidos del cerdo, cuando iban hasta Aborren (a más de un kilómetro de Casares) para limpiar las tripas en aquella agua congelada. Matarlo, desangrarlo, quemar el pelo, vaciarlo de órganos, trocearlo… no es quizás cosa agradable para los que no estamos acostumbrados a ello. Pero los chorizos, salchichones, zorza, callos, filloas de sangre, cocidos y demás platos que se hacen con el cerdo criado en casa, no tienen competencia con lo que se puede comprar por ahí. Fue la matanza fundamental para la alimentación en aquellos duros años del hambre, además de ser una tradición antiquísima y en la que la comunidad, el pueblo, participaba y se identificaba como grupo. A día de hoy ya nadie engorda un cerdo en casa, las aldeas se quedaron vacías de gente, aunque Raúl y Edna mataron al suyo (que estaba bien gordo, damos fe de ello) hace un par de semanas. Si quieres saber algo más de esta ancestral tradición, aquí os dejamos A MATANZA DO PORCO (graciñas a Marisol por las siguientes fotos aunque seguro que tiene que haber imágenes más antiguas de las matanzas pero no las damos conseguido).

  O TÍO ALFONSO E SINDO, ENTRE OUTROS,
NA MATANZA. CASARES,
DÉCADA DOS 80.

     MARISOL (OS HOMES NON SABEMOS QUENES SON).
CASARES, DÉCADA DOS 80?

   MARISOL (NON SABEMOS QUEN SON AS OUTRAS
MULLERES) NA MATANZA EN CASARES. DÉCADA DOS 80?

      SUSO (NON SABEMOS QUEN É O HOME QUE ESTÁ
EN PLENA FAENA CO PORCO). CASARES.

    MARISOL E A SÚA NAI, ENTRE OUTRAS, NOS
TRABALLOS DA MATANZA. CASARES.

  ADRI (O FILLO DE MARISOL).
       ESTA FOTO SERÍA IMPENSABLE HOXE,
    NON VAIA A SER QUE O NENO SE
     TRAUMATICE (ADRI NON LLE
QUEDARON SECUELAS). CASARES.

     TODOS PARTICIPABAN NA MATANZA.
CASARES, ANOS 90?.

A MATANZA NA CASA "LOS DE MADRID". CASARES.

        ABORREN, ONDE SE LIMPABAN AS TRIPAS DO PORCO.
 INVERNO 2019, CASARES.

        NON SABEMOS QUEN SALE NESTA FOTO
   PERO DE SEGURO QUE ESTÁN LIMPANDO
AS TRIPAS DO PORCO. ABORREN-CASARES.

LAURA EN ABORRÉN, VERÁN 2020. 

RAÚL E EDNA NO ANO 2017, TROCEANDO A CARNE. CASARES.

Por lo demás a Casares aún no ha llegado el frío que te deja tiritando (ni siquiera hemos puesto el edredón, la estufa nos llega) pero empiezan a caer las primeras heladas. Todos están bien (no dejan de trabajar aquí y allá, parece que no pasan los años por ellos) y nosotros seguimos arreglando la antigua cantina y dando nuestros paseos, donde encontramos una libertad que en estos tiempos es muy valiosa (bueno, para nosotros, claro). Por cierto, os aconsejamos que cuando vengáis probéis las empanadas (y el pan) que trae el panadero, están buenísimas (viene los lunes y los jueves). Avisados quedáis, nos vemos. En Casares.

ATARDECER EN CASARES, NOVEMBRO 2020.

CASARES E O RÍO BIBEI. NOVEMBRO 2020.

OS ANGUIEIROS, NOVEMBRO 2020.

NAI E FILLO, OS GUARDIÁNS DA CASA. NOVEMBRO 2020.

DE CAMIÑO A MONTEFURADO, NOVEMBRO 2020.

CASARES E O BIBEI, ANTES DE MARCHARNOS. NOVEMBRO 2020.

    FÁLTANOS MOITO PARA ARRANXAR A CANTINA PERO
POUCO A POUCO VAMOS FACENDO. CASARES, NOVEMBRO 2020.

ACTIVIDADES:

-CINE EN O BARCO O 26 E 28 DE NOVEMBRO.


-CINE EN A RÚA DENDE O 27 Ó 30 DE NOVEMBRO.




-TEATRO EN O BARCO O 27 DE NOVEMBRO.



-
SENDERISMO NAS TERRAS ALTAS DE TREVINCA O 28 DE NOVEMBRO E PARA O MES DE DECEMBRO.



-
SEMANA DA CIENCIA NA AULA DA NATUREZA DE MOREDA (O COUREL) DO 30 DE NOVEMBRO Ó 6 DE DECEMBRO.



NOTICIAS:

-TEMPO DE OLIVAS TAMÉN EN OS ANGUIEIROS.

-MELLORA NAS RUTAS DE SENDERISMO DE QUIROGA E RECUPERACIÓN DE ANTIGOS CAMIÑOS.

-LA IGLESIA DE TORBEO DENTRO DE LA RUTA TRANSROMÁNICA DE EUROPA (Y A LA ESPERA DE SU RESTAURACIÓN).

-REABRE O RESTAURANTE "O ROXO VIVO" EN QUIROGA.

-QUINCE ANOS DE CREMAS E MARMELADAS CAURELOR.

-LOS SECRETOS DEL CASTRO DE CASTRILLÓN (LAROUCO).

-PRESÉNTASE O CATÁLOGO QUE DA CONTA DA BIODIVERSIDADE DO COUREL.

-NUEVO PARQUE INFANTIL PARA LOS MÁS PEQUEÑOS EN TRIVES.


 

jueves, 19 de noviembre de 2020

UN ESCRITOR Y UN NUEVO DESCUBRIMIENTO.


Esta semana tuvimos la oportunidad de conocer al profesor y escritor trivés Jose María Pérez, que había publicado hace unos años el libro "La fuerza de nuestros ríos", donde habla de las presas construidas en A Veiga, Viana, Sanabria y Porto y los profundos cambios producidos en dichos lugares por la construcción de estos embalses. Con un nuevo proyecto en marcha, solo adelantamos que podremos saber algo más sobre la historia de “nuestro” río Bibei y sus alrededores. Mientras tanto, nos queda disfrutar de la lectura de su primer libro, dejando un volumen del mismo para que todos lo podáis leer y forme parte de la futura biblioteca del pueblo. Es Casares, según nos dijo, un sitio muy especial y así dejó dedicado y firmado su libro, para los vecinos de Casares. 

 PRIMER LIBRO DE JOSE MARÍA PÉREZ,
"LA FUERZA DE NUESTROS RÍOS". CASARES, NOVEMBRO 2020.

O LIBRO "LA FUERZA DE NUESTROS RÍOS"
DEDICADO POLO ESCRITOR PARA CASARES. NOVEMBRO 2020.

Aprovechamos este tema de ríos y embalses para dejaros un documental sobre el Xares (en el que también nos bañamos en A Veiga) y el pueblo desaparecido bajo sus aguas, Alberguería. Porque hay que saber lo que supuso la construcción de las presas para muchas personas, obligadas y expulsadas de sus casas, del lugar en que nacieron y vivieron toda una vida.

DOCUMENTAL "XARES, O RÍO QUE NOS LEVA".: 

Mientras tanto seguimos descubriendo más cosas sobre la historia de Manuel. Ya sabemos que sus padres Tirso y Ramona están enterrados en Peites. Pero lo que nadie conocíamos, ni siquiera sus familiares en Argentina, es que Manuel y Gumersindo, que emigraron de Casares en 1908, tenían una hermana aquí. La tumba que descubrimos en Peites con el nombre de Amalia Rodríguez Fdez. nos hizo sospechar (mismos apellidos y una fecha de nacimiento de la década de Manuel y Gumersindo). Y solicitada la partida de nacimiento de Amalia confirmamos que sus padres eran también Tirso y Ramona. ¿Por qué los hermanos no mencionaron a sus familiares en Argentina que tenían una hermana? ¿Se quedó ella en Casares o Peites acompañando a los padres o emigró posteriormente a otro sitio? Leticia nos cuenta desde La Pampa que los emigrantes no hablaban de ese éxodo que en muchos casos supuso un trauma y recordar suponía abrir heridas que nunca acababan de cerrar. Lo que está claro es que Aníbal y Daniel (hijo y nieto que guardan en la memoria a Manuel) tienen alguna familia por nuestra tierra ya que en la lápida de Amalia hay la frase “Rdo. de sus hijos”.  Seguiremos investigando.

  O CASAREÑO MANUEL EMIGRADO A ARXENTINA
EN 1908. (FOTO CEDIDA POR LETI).

   ESTE É O TIPO DE NEGOCIO QUE PUXERON MANUEL 
E O SEU IRMÁN GUMERSINDO EN LA PAMPA,
ARXENTINA. VENDÍASE DE TODO,
COMO NA CANTINA DE CASARES (FOTO CEDIDA POR LETI).

       A TUMBA DE AMALIA, A IRMÁ DE
          MANUEL E GUMERSINDO.
CAMPOSANTO DE PEITES, NOVEMBRO 2020.

Y para terminar os dejamos unas imágenes de este otoño en Casares, curiosidades que nos vamos encontrando y la ventaja de tener gatos rondando por casa aunque a veces, como te despistes, no solo se comen los ratones…

    LEVANTARSE E ABRIR A VENTÁ, NON HAI MELLOR
MANEIRA DE ESPERTAR. CASARES, NOVEMBRO 2020.

 DENDE CASA O OUTUNO O INVADE TODO. CASARES,
NOVEMBRO 2020.

    AUGAS CON GAS "FONTENOVA DE VERÍN". TEÑEN
MÁIS DE 35 ANOS, ESTABAN NA ANTIGA CANTINA. CÓMO ESTARÁ ESA AUGA... CASARES, NOVEMBRO 2020.

  OUTRA COUSA CURIOSA
   ATOPADA NA CANTINA: UNHA
QUINIELA DE FÚTBOL DE 1958. CASARES, NOVEMBRO 2020.

      ÓS RATOS SÉGUELLES GUSTANDO 
A NOSA CASA PERO NON CONTABA
CÁ GATA, QUE O MATOU RÁPIDO. CASARES, NOVEMBRO 2020.

     MENOS MAL QUE TEMOS UNHA
  BOA CAZADORA DE RATOS,
A MISINA, QUE NON PERDE UN. CASARES, NOVEMBRO 2020.

    Ó SEU FILLO TAMÉN COME RATOS PERO GÚSTALLE
DE TODO, NON NOS PODEMOS DESPITAR PORQUE
CÓMENOS A NOSA COMIDA. CASARES, NOVEMBRO 2020.

ACTIVIDADES:

-VOLVE O CINE A A RÚA DENDE O 20 DE NOVEMBRO.



-VOLVE O TEATRO A O BARCO DENDE O 20 DE NOVEMBRO. 


-SENDEIRISMO POLAS LAGOAS GLACIAIS EN PENA TREVINCA (A VEIGA) O 21 DE NOVEMBRO.

-CONTACONTOS PARA OS NEN@S NA AÚLA DA NATUREZA DE MOREDA O 21 DE NOVEMBRO. 


-SENDEIRISMO POLAS TERRAS ALTAS DE TREVINCA O 26 DE NOVEMBRO.

-CURSO ONLINE DE VITICULTURA EN LA UNED DE A RÚA DESDE EL 26 DE NOVIEMBRE. 

NOTICIAS:

-VÍDEO SOBRE AS ESCAVACIÓNS REALIZADAS NO XACEMENTO DE VALENCIA DO SIL (VILAMARTIN DE VALDEORRAS).

-TERMINADO EL EDIFICIO DEL NUEVO MUSEO DE LA MINERÍA ROMANA EN RIBAS DE SIL.

-CONDICIÓNS PARA CONSEGUIR A DENOMINACIÓN DE ORIXE DO ACEITE.

-UN 40% MENOS DE CASTAÑA ESTE AÑO.

-NUEVA RUTA DE SENDERIMO POR EL CAUCE DEL RÍO XARES, EN ESTE CASO EN PETÍN.

-HISTORIA DEL CINE EN A RÚA.

-RIBEIRA SACRA E AS SERRAS DE ORIBIO E O COUREL, CANDIDATAS PARA SER RESERVA DA BIOSFERA.

-PRIMEIROS HALLAZGOS NAS ESCAVACIÓNS EN LAROUCO.


jueves, 12 de noviembre de 2020

UN ADIÓS.

 Esta semana fallecía en Barcelona Enrique a los 97 años, el marido de la Jacoba. Muchos recuerdos nos vienen a la memoria y es que con Enrique se nos va, además de una buena persona,  una parte importante de la historia viva de Casares.

 DE ESQUERDA A DEREITA: MAGÍN
(O IRMÁN DE ENRIQUE), CLEMENTE,
   ALBINO (O MARIDO DE ALEJANDRINA)
E O PROPIO ENRIQUE.

Hombre de buen carácter y corazón, pausado, siempre inquieto y trabajando, aún parece que lo podemos ver en los árboles cogiendo cerezas (y ya tenía sus 80 años y ahí andaba por las ramas de las cerdeiras), llevando carretillas llena de tierra o haciendo la vendimia. No sé cuántas veces comimos en su casa mi hermano Jorge y yo aquel verano con mi primer coche en el que nos venimos solos desde Barcelona (éramos invitados a todas las casas de Casares) y cuántas veces iríamos después Laura y yo para disfrutar de esas comidas deliciosas de la Jacoba y las charlas con Enrique cuando nos contaba aquellos duros tiempos de siegas en Castilla. Tenía, sin saberlo, toda una sabiduría que no nos enseñan en ninguna escuela y que se pierde cuando muere alguno de estos mayores. Porque el tiempo que le tocó vivir a su generación no fue fácil, con pocos medios y dineros, una familia de cinco hijos, la emigración y el retorno con la jubilación. Ese ansiado retorno a su Casares que afortunadamente pudo disfrutar al lado de su mujer hasta hace bien poco, cuando se marcharon a una casa más cómoda en A Rúa y luego otra vez a Barcelona por motivos de salud y cuidados.


MAGOSTO DO 2014 NA CASA DOS "DE MADRID",
CASARES. ENRIQUE Ó FONDO.


     FESTA DO POBO NA CASA DO PEDRO E MILOCHA,
AGOSTO DO 2007. O ENRIQUE E A JACOBA, Ó FONDO.

 FESTA EN CASARES, NON PODEMOS SABER O ANO.
ENRIQUE E JACOBA EN PRIMER TÉRMINO.

  SANTO TIRSO 2017 EN CASARES. JACOBA E ENRIQUE
CO SEU FILLO ENRIQUE.

Toda una vida llena de luchas por salir adelante, trabajando sin descanso pero también con alegrías y cariño. Desde aquí aprovechamos para enviar un abrazo a sus familiares (nos acordamos de Kike, Marisa, Amadeo, Ángel y Paco además de Javi y Noe), sabiendo que Casares pierde/perdemos a uno de sus más queridos habitantes (graciñas a Sinda, Laura y Santi, Daniel e Idelisa por alguna de estas fotos que hoy nos producen tristeza y nostalgia a la vez).

 FESTA NO GARAXE DOS "DA CARRETERA".
CASARES (NON PODEMOS FACILITAR DATA). ENRIQUE TAMÉN ESTABA.

ENRIQUE E A JACOBA, NA FESTA DO AGOSTO DO 2015.

     SEMPRE INSEPARABLES. SANTO TIRSO DO 2016,
XANEIRO, CASARES.


Y para terminar os dejamos un corto titulado "Quén seiturará? grabado en Montefurado por Adela Otero Vázquez, que se llevó el primer premio en el Certamen Somos A Curta. No conocemos a este vecino pero sí vamos andando con frecuencia (ahora algo menos) hasta Montefurado, tenemos allí a nuestro buen amigo, el profesor y escritor Pepe Pol. Estas imágenes y su protagonista son el reflejo de lo que pasa en tantas aldeas de Galicia, entre ellas, la nuestra. Triste.
PINCHAR PARA VER QUÉN SEITURARÁ?

ACTIVIDADES:

-TEATRO EN A RÚA O 15 DE NOVEMBRO QUE SE PODE VER EN INTERNET. ACONSELLAMOS QUE A VEXADES, E UNHA OBRA MOI BOA.



-CONCURSO DE FOTOGRAFÍA DOS EIDOS FEDERICO GARCIA ATA O 15 DE NOVEMBRO: 



-XORNADAS PARA NEN@S NA AULA DA NATUREZA DE MOREDA O 14 DE NOVEMBRO:



-VOLVE O TEATRO A O BARCO O 20 DE NOVEMBRO.



-CONTACONTOS PARA NEN@S NA AULA DA NATUREZA DE MOREDA O 21 DE NOVEMBRO: 



-AS XORNARDAS XEOLÓXICAS SEÑALADAS PARA NOVEMBRO APRÁZANSE ATA O 5 E 6 DE DECEMBRO: 




NOTICIAS:

-NOTICIAS SOBRE EL CAMINO DE INVIERNO:

https://www.lavozdegalicia.es/noticia/lugo/2020/11/09/camino-invierno-estrena-ano-jacobeo-dificil/0003_202011L9C1991.htm

https://www.creandotuprovincia.es/12-millones-de-euros-para-acondicionar-y-mejorar-la-senalizacion-de-casi-200-kilometros-del-camino-de-invierno.htm?fbclid=IwAR0JWT4h1BKcvs8MC17zGwJI97D0KjlzGOQTdy207og5mlH_mDCuNeEe32A

-INVENTARIDAS 239 ALVARIZAS NO NOSO XEOPARQUE MONTAÑAS DO COUREL.

-PLANTAN 50000 ÁRBOLES EN O COUREL PARA MEJORAR EL HABITAT DEL OSO PARDO.

-DE DÓNDE VIENEN LOS MAGOSTOS.

-NOVO OBRADOIRO DE TRABALLO NO XEOPARQUE MONTAÑAS DO COUREL.

-HISTORIA DA FEIRA DO VIÑO DE QUIROGA.

 

GENTE QUE NOS VISITA.

 A veces las redes sociales sirven para algo y el caso que os vamos a contar no nos deja de sorprender. Hace unas semanas recibimos unos men...